Delete

Quod mihi quidem visus est, cum sciret, velle tamen confitentem audire Torquatum. Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius.

Written by Donald on Sep 28, 2021 12:37 PM

***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Si longus, levis; Haeret in salebra.

Nobis aliter videtur, recte secusne, postea; Occultum facinus esse potuerit, gaudebit; Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Duo Reges: constructio interrete.

Hoc Hieronymus summum bonum esse dixit. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Itaque et manendi in vita et migrandi ratio omnis iis rebus, quas supra dixi, metienda.

Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Hi curatione adhibita levantur in dies, valet alter plus cotidie, alter videt. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Quodsi, ne quo incommodo afficiare, non relinques amicum, tamen, ne sine fructu alligatus sis, ut moriatur optabis. Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Quare ad ea primum, si videtur; Falli igitur possumus.

Quid de Platone aut de Democrito loquar? Hoc enim identidem dicitis, non intellegere nos quam dicatis voluptatem. Quorum altera prosunt, nocent altera. Nos vero, inquit ille; Eam stabilem appellas. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Quo tandem modo? Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum.

Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem. Quid, si etiam iucunda memoria est praeteritorum malorum? Gerendus est mos, modo recte sentiat. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti.

Age sane, inquam. Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Sed ille, ut dixi, vitiose. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda.

Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Duo enim genera quae erant, fecit tria. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Scrupulum, inquam, abeunti; Ergo in utroque exercebantur, eaque disciplina effecit tantam illorum utroque in genere dicendi copiam. Bonum negas esse divitias, praeposìtum esse dicis? Minime vero istorum quidem, inquit.

Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Nec tamen ullo modo summum pecudis bonum et hominis idem mihi videri potest. Non risu potius quam oratione eiciendum? Velut ego nunc moveor. Sunt enim prima elementa naturae, quibus auctis vírtutis quasi germen efficitur. Quid de Platone aut de Democrito loquar? Quae animi affectio suum cuique tribuens atque hanc, quam dico. Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; Restatis igitur vos;