Eademne, quae restincta siti?

A discussion in Demosthenes started by Alpha117 10/21/2021 08:34 AM
  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Ita ceterorum sententiis semotis relinquitur non mihi cum Torquato, sed virtuti cum voluptate certatio. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. A mene tu? Quod quidem iam fit etiam in Academia. Sin autem ad animum, falsum est, quod negas animi ullum esse gaudium, quod non referatur ad corpus. Illa tamen simplicia, vestra versuta. Duo Reges: constructio interrete. Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia;

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Consequens enim est et post oritur, ut dixi. Quod cum dixissent, ille contra. Que Manilium, ab iisque M. Satisne ergo pudori consulat, si quis sine teste libidini pareat? At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Duo Reges: constructio interrete. Sed venio ad inconstantiae crimen, ne saepius dicas me aberrare; Ex quo illud efficitur, qui bene cenent omnis libenter cenare, qui libenter, non continuo bene. Primum quid tu dicis breve? Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto.

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quid, quod res alia tota est? Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Atqui eorum nihil est eius generis, ut sit in fine atque extrerno bonorum. Quonam modo? Duo Reges: constructio interrete. His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Ex ea difficultate illae fallaciloquae, ut ait Accius, malitiae natae sunt.

    Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Quaero igitur, quo modo hae tantae commendationes a natura profectae subito a sapientia relictae sint. Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit. Sed ille, ut dixi, vitiose.

    Quid, quod res alia tota est? Etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur. Recte dicis; Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Non est igitur voluptas bonum. Venit ad extremum; Cum id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli iussit eam, qua erat transfixus, hastam. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Falli igitur possumus. Hoc enim constituto in philosophia constituta sunt omnia. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt;

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Tubulo putas dicere? Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi; Sed quae tandem ista ratio est?

    Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Duo Reges: constructio interrete.

    Sed ea mala virtuti magnitudine obruebantur. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Octavio fuit, cum illam severitatem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Optime, inquam. Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Cur deinde Metrodori liberos commendas? Age sane, inquam. Nec lapathi suavitatem acupenseri Galloni Laelius anteponebat, sed suavitatem ipsam neglegebat;

    Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Utilitatis causa amicitia est quaesita. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis.

    ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? Nescio quo modo praetervolavit oratio. Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit; Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Duo Reges: constructio interrete. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit;

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Tubulo putas dicere? Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi; Sed quae tandem ista ratio est?

    Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Duo Reges: constructio interrete.

    Sed ea mala virtuti magnitudine obruebantur. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Octavio fuit, cum illam severitatem in eo filio adhibuit, quem in adoptionem D. Optime, inquam. Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Cur deinde Metrodori liberos commendas? Age sane, inquam. Nec lapathi suavitatem acupenseri Galloni Laelius anteponebat, sed suavitatem ipsam neglegebat;

    Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Utilitatis causa amicitia est quaesita. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis.

    ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit Epicurus? Nescio quo modo praetervolavit oratio. Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Et quidem Arcesilas tuus, etsi fuit in disserendo pertinacior, tamen noster fuit; Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Duo Reges: constructio interrete. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit;

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Consequens enim est et post oritur, ut dixi. Quod cum dixissent, ille contra. Que Manilium, ab iisque M. Satisne ergo pudori consulat, si quis sine teste libidini pareat? At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; Duo Reges: constructio interrete. Sed venio ad inconstantiae crimen, ne saepius dicas me aberrare; Ex quo illud efficitur, qui bene cenent omnis libenter cenare, qui libenter, non continuo bene. Primum quid tu dicis breve? Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto.

    ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Eademne, quae restincta siti? Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Cum id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli iussit eam, qua erat transfixus, hastam. An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat? Duo Reges: constructio interrete. Beatum, inquit. Sed haec in pueris; Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus;

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Ita ceterorum sententiis semotis relinquitur non mihi cum Torquato, sed virtuti cum voluptate certatio. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. A mene tu? Quod quidem iam fit etiam in Academia. Sin autem ad animum, falsum est, quod negas animi ullum esse gaudium, quod non referatur ad corpus. Illa tamen simplicia, vestra versuta. Duo Reges: constructio interrete. Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat. Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia; Faceres tu quidem, Torquate, haec omnia;

    ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Qualem igitur hominem natura inchoavit? Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse;

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Age, inquies, ista parva sunt. Non igitur de improbo, sed de callido improbo *****, qualis Q. Ecce aliud simile dissimile. Confecta res esset. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Duo Reges: constructio interrete.

    Manebit ergo amicitia tam diu, quam diu sequetur utilitas, et, si utilitas amicitiam constituet, tollet eadem. Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo. Ad eos igitur converte te, quaeso. Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Non est igitur summum malum dolor. Primum Theophrasti, Strato, physicum se voluit; Hunc vos beatum; Sic consequentibus vestris sublatis prima tolluntur. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem. Non laboro, inquit, de nomine.

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Qui enim existimabit posse se miserum esse beatus non erit. Stoicos roga. Hoc ***** Aristo tenuit: praeter vitia atque virtutes negavit rem esse ullam aut fugiendam aut expetendam. Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas. Compensabatur, inquit, cum summis doloribus laetitia. Duo Reges: constructio interrete.

    Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Eaedem res maneant alio modo. Sed tempus est, si videtur, et recta quidem ad me. Esse enim, nisi eris, non potes. Atqui haec patefactio quasi rerum opertarum, cum quid quidque sit aperitur, definitio est. Ex quo intellegitur officium medium quiddam esse, quod neque in bonis ponatur neque in contrariis. Omnis enim est natura diligens sui.

    Qui est in parvis malis. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. In eo enim positum est id, quod dicimus esse expetendum. Sed residamus, inquit, si placet. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias;

  • Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Theophrastum tamen adhibeamus ad pleraque, dum modo plus in virtute teneamus, quam ille tenuit, firmitatis et roboris. Quis est tam dissimile homini. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Nunc vero a primo quidem mirabiliter occulta natura est nec perspici nec cognosci potest.

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed ad rem redeamus; Audio equidem philosophi vocem, Epicure, sed quid tibi dicendum sit oblitus es. Itaque haec cum illis est dissensio, cum Peripateticis nulla sane. At cum de plurimis eadem dicit, tum certe de maximis. Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Duo Reges: constructio interrete. Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Tria genera bonorum; Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus;

    Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. At hoc in eo M. Quid loquor de nobis, qui ad laudem et ad decus nati, suscepti, instituti sumus? Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Quae cum dixisset, finem ille. Illi enim inter se dissentiunt. Quodsi, ne quo incommodo afficiare, non relinques amicum, tamen, ne sine fructu alligatus sis, ut moriatur optabis. Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest.

    Nihil opus est exemplis hoc facere longius. At iam decimum annum in spelunca iacet. Urgent tamen et nihil remittunt. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit; Ratio quidem vestra sic cogit. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit.

  • Minime vero, inquit ille, consentit. Stuprata per vim Lucretia a regis filio testata civis se ipsa interemit. Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus. ***** enim finem bonorum. Primum quid tu dicis breve? Partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam modo civitatis imitantur;

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Collatio igitur ista te nihil iuvat. Ut id aliis narrare gestiant? Tubulo putas dicere? Duo Reges: constructio interrete. Num igitur utiliorem tibi hunc Triarium putas esse posse, quam si tua sint Puteolis granaria? Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi; Polycratem Samium felicem appellabant.

    Quis est tam dissimile homini. Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Tu autem inter haec tantam multitudinem hominum interiectam non vides nec laetantium nec dolentium? Tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum naturam sint, fruentem vivere. Istic sum, inquit. Sint ista Graecorum;

    Solum praeterea formosum, solum liberum, solum civem, stultost; Et non ex maxima parte de tota iudicabis? Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo, elegantiam desidero. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Esse enim, nisi eris, non potes. Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur.

  • Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. An hoc usque quaque, aliter in vita? Urgent tamen et nihil remittunt. Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. At enim sequor utilitatem. Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Quae sequuntur igitur?

  • Minime vero istorum quidem, inquit. Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Hoc dictum in una re latissime patet, ut in omnibus factis re, non teste moveamur. Restincta enim sitis stabilitatem voluptatis habet, inquit, illa autem voluptas ipsius restinctionis in motu est. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Hoc uno captus Erillus scientiam summum bonum esse defendit nec rem ullam aliam per se expetendam. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium.

  • Immo videri fortasse. Vide igitur ne non debeas verbis nostris uti, sententiis tuis. Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. Bestiarum vero nullum iudicium puto. Quae cum essent dicta, discessimus. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Possumusne ergo in vita summum bonum dicere, cum id ne in cena quidem posse videamur? Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Sin kakan malitiam dixisses, ad aliud nos ***** certum vitium consuetudo Latina traduceret. Facete M.

  • Sextilio Rufo, cum is rem ad amicos ita deferret, se esse heredem Q. A mene tu? Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum. Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus.

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Collatio igitur ista te nihil iuvat. Ut id aliis narrare gestiant? Tubulo putas dicere? Duo Reges: constructio interrete. Num igitur utiliorem tibi hunc Triarium putas esse posse, quam si tua sint Puteolis granaria? Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi; Polycratem Samium felicem appellabant.

    Quis est tam dissimile homini. Ad eas enim res ab Epicuro praecepta dantur. Tu autem inter haec tantam multitudinem hominum interiectam non vides nec laetantium nec dolentium? Tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum naturam sint, fruentem vivere. Istic sum, inquit. Sint ista Graecorum;

    Solum praeterea formosum, solum liberum, solum civem, stultost; Et non ex maxima parte de tota iudicabis? Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo, elegantiam desidero. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Esse enim, nisi eris, non potes. Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur.

    ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Magni enim aestimabat pecuniam non modo non contra leges, sed etiam legibus partam. An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Non semper, inquam; De hominibus dici non necesse est.

    Duo Reges: constructio interrete. Rationis enim perfectio est virtus; Atque haec ita iustitiae propria sunt, ut sint virtutum reliquarum communia. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. De vacuitate doloris eadem sententia erit. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam.

    Non minor, inquit, voluptas percipitur ex vilissimis rebus quam ex pretiosissimis. Quamquam id quidem licebit iis existimare, qui legerint.

  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Duo Reges: constructio interrete. Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Tuo vero id quidem, inquam, arbitratu. An nisi populari fama? Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. At iam decimum annum in spelunca iacet.

    At enim hic etiam dolore. Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo, elegantiam desidero. Tenesne igitur, inquam, Hieronymus Rhodius quid dicat esse summum bonum, quo putet omnia referri oportere? Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Respondent extrema primis, media utrisque, omnia omnibus.

    Minime vero, inquit ille, consentit. Sed emolumenta communia esse dicuntur, recte autem facta et peccata non habentur communia. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo.