Proclivi currit oratio.

A discussion in Demosthenes started by Alpha117 01/19/2022 10:38 AM
  • ***** ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo, elegantiam desidero. Est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; An tu me de L. Quis negat? Duo Reges: constructio interrete. Scisse enim te quis coarguere possit? Quis istud possit, inquit, negare? Quis Aristidem non mortuum diligit? Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio?

    Ita fit ut, quanta differentia est in principiis naturalibus, tanta sit in finibus bonorum malorumque dissimilitudo. Hoc ne statuam quidem dicturam pater aiebat, si loqui posset. Poterat autem inpune; Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim. Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest. Scrupulum, inquam, abeunti; Minime vero, inquit ille, consentit.

    An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse? Proclivi currit oratio. Hoc est non modo cor non habere, sed ne palatum quidem.

  • Non igitur bene. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere. Qualem igitur hominem natura inchoavit? Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio. Tuo vero id quidem, inquam, arbitratu. Videamus igitur sententias eorum, tum ad verba redeamus.

  • Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines. Tenesne igitur, inquam, Hieronymus Rhodius quid dicat esse summum bonum, quo putet omnia referri oportere? Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Ut aliquid scire se gaudeant? Nam, ut paulo ante docui, augendae voluptatis finis est doloris omnis amotio.

  • Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Quorum altera prosunt, nocent altera. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse. Res enim concurrent contrariae. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Res enim fortasse verae, certe graves, non ita tractantur, ut debent, sed aliquanto minutius. Tum ille: Tu autem cum ipse tantum librorum habeas, quos hic tandem requiris?

  • Ad eos igitur converte te, quaeso. Quid est igitur, inquit, quod requiras? Bonum negas esse divitias, praeposìtum esse dicis? Si longus, levis; Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. In quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Egone quaeris, inquit, quid sentiam? Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Suo genere perveniant ad extremum; Primum Theophrasti, Strato, physicum se voluit;

  • No registered users viewing this page.